Ποιοι ήταν οι βασικοί κανόνες της πάλης στην αρχαία Ελλάδα;
Το άθλημα της ελληνορωμαϊκής υπαγόταν αρχικά στον ΣΕΓΑΣ και για πολλά χρόνια περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα των Πανελληνίων Αθλητικών Αγώνων.
Ένας από τους συνηθισμένους τρόπους παλαίματος ήταν και η θέση ή στάση του «κριού»,που έπαιρναν οι παλαιστές στην αρχή του αγώνα αλλά πολλές φορές και αργότερα. Τα κεφάλια τους ακουμπούσαν το ένα το άλλο στο μέτωπο ή λίγο πιο πάνω και έσπρωχναν δυνατά με τα κεφάλια τους ο ένας τον άλλο.
Στα προελληνιστικά χρόνια η Μεσοποταμία χαρακτηρίζεται γενικά η κοιτίδα των προϊστορικών πολιτισμών.
Οι Ολυμπιακοί νικητές παλαιστές θεωρούνταν ήρωες και αποκτούσαν μεγάλη κοινωνική αναγνώριση.
• Discipleship: Spiritual disciplines—Scripture meditation, fasting, persistent prayer—reinforce the believer’s grip in the contest. • Pastoral care: Temptation and moral failure are not merely psychological struggles but spiritual assaults necessitating gospel therapies.
Έτσι οι παλαιστές πότε πρόβαλαν το ένα πόδι τους και άφηναν τον αντίπαλο να πιστέψει πως ήταν εύκολο να τον αρπάξουν και να τον ανατρέψουν, ήταν όμως πανέτοιμος να αντιμετωπίσει την επίθεση. Άλλοτε έσκυβαν απότομα δήθεν πως ήθελαν να πιάσουν τα πόδια του αντιπάλου , υποκρινόμενοι ότι άφηναν αφύλακτα τα χέρια τους, για να επιχειρήσει να τα πιάσει ο αντίπαλος ,και την τελευταία στιγμή ακριβώς πάλη άρπαζαν αυτοί το χέρι του αντιπάλου ή ακόμη και τον κορμό ανάλογα με την ευκαιρία που παρουσιαζόταν.
Οι παλαιστές είχαν υψηλή κοινωνική θέση στην αρχαία Ελλάδα. Ειδικά όσοι κέρδιζαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες θεωρούνταν ήρωες και απολάμβαναν μεγάλης τιμής στην κοινωνία τους.
Κατα τον Πολέμωνα η παλαιστρική ήλθε στο φώς απο τον Αθηναίο παιδοτρίβη του Θησέα τον Φόρβαντα.
Οι παλαιστές χρησιμοποιούσαν λαβές για να ελέγξουν τον αντίπαλο, συνήθως στους καρπούς, τα χέρια ή τη μέση.
¹Δεν έχει συμπεριληφθεί στο σύνολο κατακτήσεων των συλλόγων.
Μερικές από τις πιο γνωστές τεχνικές της αρχαίας πάλης περιλαμβάνουν:
Την χώρα μας στο Πεκίνο θα εκπροσωπήσουν, οι Εμιζάριος Μπετινίδης (Ελευθέρα), Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Ελληνορωμαϊκή) και Θόδωρος Τουνουσίδης (Ελληνορωμαϊκή).
Η σύγχρονη ελεύθερη πάλη και η ελληνορωμαϊκή πάλη είναι άμεσα επηρεασμένες από την αρχαία πάλη. Η ελληνορωμαϊκή πάλη, συγκεκριμένα, ακολουθεί την παράδοση της αρχαίας πάλης, με έμφαση στις λαβές και την τεχνική που χρησιμοποιείται από τη μέση και πάνω, όπως γινόταν στην αρχαία Ελλάδα.